Ondernemen in essentie Essentis
Home Download Vertel een vriend Contact
Essentis
Tineke van Sluis, lerares:
Referentie /
Joris Elfrink:
Tijdens de vroege ochtendrit naar Wierden heb ik mij verschillende keren afgevraagd wat mij te wachten stond. Ondanks dat iedereen bij ons op kantoor inmiddels (meerdere) gesprekken met jouw had gehad hebben ze mij volledig in het duister gelaten wat mij te wachten stond. Afgezien dat we gingen wandelen en daarbij wat zouden gaan praten.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik het een nuttige ochtend vond. De enorme rust zo ’s ochtends vroeg en de opmerkingen/vragen van jouw op bepaalde gebieden doen je dan veel nadenken. Vooral om ook eens kritisch naar jezelf te kijken. Dingen die ik doe, die ik zeg, of juist niet zeg. Ik betrapte mij er zelf op dat ik na het gesprek af en toe bij mezelf naging waarop ik iets op een bepaald moment zei, en de manier waarop ik het zei. In een gesprek op het werk kreeg ik in de gaten dat de persoon tegen wie ik het had mij niet goed begreep. Normaal zou ik ook proberen het toch duidelijk te maken maar was de kans groot dat er irritatie optreed in mijn stem, zeker als het in mijn ogen kind-eenvoudig was. Nou heb ik bewust drie stappen terug gedaan en als snel bleek dat we er zo uit waren.
Met andere woorden: observeren, spiegelen en reageren.
Dat was even iets praktisch.

Wat ik verder erg prettig vond was het verhaal van het bewust worden dat je ook moet zeggen waar het op staat op het moment dat iets je niet bevalt, ook al is de relatie nog zo leuk. Ongetwijfeld ben ik in het verleden in deze situatie terecht gekomen en zal ik hier in de toekomst ook terecht komen. Alleen zal ik hier nu eerst anders tegen aan kijken. Uiteraard ligt de grens van dingen die je niet bevalt bij iedereen anders. Nu moet ik er wel bij zeggen dat ik vrij makkelijk ben. Ik maak niet snel problemen van iets. Dit komt volgens mij ook voort uit het vrij eenvoudig kunnen uitschakelen van negatieve emoties.

Waar ik na de tijd ook nog regelmatig aan heb terug gedacht was je opmerking over het geloof. De conclusie dat ik in “goed” geloof. Was ik nooit opgekomen maar het klopt helemaal. Zoals sommige vrienden wel eens zeggen: Joris goedbloed. Voor mij is het vaak de gewoonste zaak van de wereld, terwijl dat voor anderen wellicht niet geldt. Daar stond ik dan ook nooit bij stil. Nu dus wel. Bewust worden van hele normale dingen.

Zoals hierboven als gezegd vond ik het een erg nuttige ervaring.
Ik heb begrepen dat we nog vaker op pad gaan. Ook dat zal ongetwijfeld een leerzame ontmoeting worden.

De tweede wandeling:

Allereerst gewoon heerlijk om zo ’s ochtendsvroeg te wandelen.
Door de gesprekken wordt het koppie niet leeg, maar ga je nadenken over diverse dingen die heel normaal zijn in het leven, maar waar je nooit zo bij stil staat, althans ik niet.

Dingen gebeuren, en het is wel eens goed om bij mezelf na te gaan waarom dingen gebeuren, of in ieder geval trachten erachter te komen en je eigen rol daarin objectief te bepalen. Niets gebeurt immers zomaar.

Verder hebben we het nog even gehad over de eerste wandeling.
De punten waar we het nog weer even over hebben gehad waren voor mij de punten die jij hebt aangedragen en die ik toen al het meest opvallend vond.

Ik denk hier nog regelmatig aan terug.
Bewust worden!

Zoals jij het samenvatte kon/kan ik het helemaal vinden: je vond mij een evenwichtig persoon. Beetje vreemd om dat van jezelf te zeggen maar zo ervaar ik het zelf ook.
Ik ken niet snel extremen in welk opzicht dan ook, totdat het me echt te ver gaat.
Terug naar het overzicht
Essentis