Ondernemen in essentie Essentis
Home Download Vertel een vriend Contact
Verhalen
Soweco

Op 20 november 2008 ontbijten Gert Jan Engbers, directeur van Soweco en ik bij het Theaterhotel in Almelo om even bij te praten.

De avond ervoor bedenk ik mij dat ik  dit stuk nog heb.

Uit pure frustratie van mij af geschreven, na het laatste bezoek aan de Soweco in het voorjaar van 2007.

De heer Engbers vindt het een goed stuk en ik besluit het te plaatsen op de website van Essentis:

 

Ergens eind jaren tachtig verkopen we bij Ter Steege een grote order aan een Frans warenhuis. Met Gerie Theisen, verantwoordelijk voor enkele afdelingen bij de Soweco bespreek ik de gehele order. De trailers van Leverink Transport gaan rechtstreeks van Beieren naar de Soweco in Almelo waar alles gesorteerd, schoongemaakt en verpakt zal worden.

De gehele klus zal minstens drie weken in beslag nemen en biedt dagelijks werk aan zestig tot zeventig mensen. Een aantal dagen eerder dan afgesproken krijg ik een telefoontje dat de order klaar is en ik ben verheugd dat alles zo vlot is verlopen.

Op mijn vraag aan Gerie: “hoe kan ik je bedanken” antwoord hij: “je hoeft me niet te bedanken, wij staan voor ons werk”. Ik laat enkele dozen met gebak brengen naar de Soweco en vergeet het verhaal.

 

Een dag later krijg ik een “dikke fax” van Wilma, mijn rechterhand bij Ter Steege terwijl ze zegt: “kijk eens goed wat er op staat, alle namen van de mensen bij de Soweco staan erop vermeld met van ieder een kort bedankje”.

Johan, hartstikke bedankt, Johan, kom je nog een keer. Johan Dikke kus! .

Hier word ik stil van, verder geen woorden.

 

Ik bedenk mij niet en rijd naar hen toe en even later sta ik midden op de werkvloer bij de Soweco met de bewuste fax in handen, volledig geëmotioneerd het verhaal aanhorend van Gerie Theisen die mij vertelt dat nooit eerder de mensen zo bedankt waren voor hun werk, ze zitten op hun afdelingen en doen datgene wat hen aangeboden wordt. Sindsdien kwam ik af en toe “even om de hoek kijken” hoe het met de verschillende mensen gesteld was. Van de ene kreeg ik een natte kus, met de ander rookte ik een sjekkie mee en weer een ander vertelde me zijn verhaal.

 

Ook was er lange Gerard, aan de binnenzijde van zijn stofjas was door zijn moeder een speciale ophanggordel genaaid voor de enorme hoeveelheid pennen die hij elke keer weer trots liet zien. De gouden pen die ik ooit kreeg van een tevreden klant paste dan ook alleen bij lange Gerard aan de binnenzijde van zijn jas.

 

In het voorjaar van 2007 ging ik er weer heen, ik was al een paar jaren niet geweest.

Ik vraag aan Gerie of we nog even de afdeling op kunnen lopen om de mensen te kunnen begroeten en ik zie dat er velen ontbreken en ik vraag dan ook waar ze zijn en Gerie vertelt mij dat ze gelukkig maar in enkele gevallen wegens zwaardere indicatiestellingen nu thuis zijn en achter de geraniums zitten. Degene die niet meer op arbeid aangewezen zijn zitten in de dagopvang en een gedeelte van de mensen (die nog wel op arbeid aangewezen zijn) zitten op locatie in Rijssen en Nijverdal. Tevens zijn enkele mensen overleden, het werk bij de Soweco betekende erg veel voor hen, het was hun hele leven. Ik ben verbouwereerd en vraag vertwijfeld: “wie doet daar verdomme wat aan”.

Niemand doet daar wat aan.

 

Een van de aandeelhouders van de Soweco is de gemeente Wierden, de verantwoordelijke wethouder Theo de Putter heb ik daarover gesproken, en tevens de algemeen directeur van de Soweco de heer Gert Jan Engbers, hij beaamt de onmogelijkheid om hier vanuit Soweco en/of gemeente hier wat aan te doen.

 

Wie laten wij in de steek?

 

Verhalen / Columns
Bloedonderzoek...Santiago de Compostela...Piet...Willem...Soweco...Altijd zomer...Geen geheimen...Jaloers op de zon...Desiderata, tekst gevonden in het j...Over verpakking, maskerade en windo...Vlag...De limonademaker...Op bezoek bij Mellie Uyldert...Mr. van den Bos...